Waar word jij blij van?

Een goede vriendin en collega – op zovele vlakken – durft mij af en toe eens die vraag te stellen wanneer het aantal projecten in mijn portefeuille weer stelselmatig groeit. ‘Mieke, waar word jij écht blij van?’ ‘Van alles, want alles wat ik doe maakt mij wel blij of zorgt wel voor voldoening.’ ‘Maar mocht je kunnen kiezen, de momenten pakken die het dichtst bij jou liggen en die jou diep gelukkig maken, dewelke zijn dat dan?’

Dat zijn de momenten waarop ik uit mijn bed dien te tuimelen omdat ik getuige mag zijn van de geboorte van een kindje, het punt van magie dat kan ontstaan tijdens een therapiesessie. Het behalen van een teamdoel. Maar ook popcorn staan maken voor mijn dochter die morgen 3 wordt. Die deze nacht opnieuw de genegenheid kwam zoeken bij ons en prominent met de billen omhoog háár plek innam. Het is dat meisje dat mij toentertijd aan het denken heeft gezet, die mij één bepaald pad heeft gewezen. Maar het is ook die meid die durft stop te zeggen – en evengoed kan blijven volharden in de boosheid. En vanuit die boosheid komt heel veel kracht. Plaatst ze zichzelf uit de onmacht, want geeft ze zichzelf de tools om verandering te brengen. Verandering te brengen binnen het systeem.

En da’s ook hetgeen ik iedere dag opnieuw te gaan bevragen heb. ‘Wat past er vandaag nog bij mij, bij ons gezin? Waar word ik blij van, en daardoor mijn gezin ook? Wat geeft ons allemaal kracht?’ Ik ben niet het type dat gelukkig wordt van trage wandeling in het bos. Nee. Geef mij een zwembad, een tijdsdoel en het aantal banen dat ik dien te zwemmen binnen die tijdslimiet. Dan word ik vrolijk. En dan leg ik stiekem mezelf nog een strakker tijdsdoel op om toch nog nét iets meer competitiedrang met mezelf te ervaren. Hé, je kent jezelf of niet?! 😉 Maar wanneer ik stilsta. Durf stil te staan en alles te overschouwen, dan komt de balpen die durft te schrappen. Die ruimte durft te creëren om even in de zetel te kruipen en lekker niks te doen. Die vertrouwt op de weg die bewandeld zal worden, hoe onzichtbaar die ook mag zijn.

Ga ik komende periode wat schrappen in mijn agenda? Het blijft een moeilijke, maar wie weet… En diegene die binnenkort een ‘nee’ te horen krijgen of een ‘nu niet’, weten nu dat dit niet betekent dat ik er niet voor hen wil zijn, maar wel gewoon voor mezelf wil zorgen.

Ik ben vooral heel dankbaar voor zulke vriendschappen, die af en toe durven te schoppen, die stopbordjes plaatsen op mijn weg. Aan mij dan nog de keuze of ik er voluit tegenaan bots of tijdig rem…

 

 

Discussion

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *